Welkom op de rotonde

Ik ben Egbert Zijlema, een gepensioneerde dagbladjournalist die graag een beetje wil blijven schrijven. Welkom op de rotonde, een van mijn websites.

Strict genomen is dit geen website, maar veel eerder een webportaal. De titel – de rotonde – duidt daar al op: je kan hier, net als op een verkeersrotonde, meer kanten op. Bijvoorbeeld naar m'n webstek over de stad van mijn geboorte, Appingedam. Ook houd ik een (Engelstalige) website 'in de lucht' over het schrijven van programma's voor Windows-computers. En sinds oktober 2011 schrijf ik onder de titel opmerkelijk maandelijks een weblog over uiteenlopende onderwerpen. Daarnaast zijn er dan nog enkele 'losse' webpagina's, zoals eentje over mijn tien voornaamste taalergernissen.

Maandelijkse column

Sinds ik in oktober 2011 besloot een maandelijkse column te gaan schrijven, zijn er zes verschenen. Twee daarvan kwamen min of meer door toeval op mijn pad. Toen in Gelderland het dubbelbeeld van Simon en Tiny Carmiggelt aan diggelen gezaagd werd teruggevonden, zat ik op Gran Canaria op een pleintje tegenover Elias Hernández García. Net als de heer en mevrouw Carmiggelt in De Steeg, is de heer García in Puerto de Mogan een bronzen beeld op een bankje. Als ik daar op dat moment niet had gezeten, had ik waarschijnlijk niet de inspiratie opgedaan voor mijn februari-column.

Dat ik, slenterend in New York, werd getroffen door de talrijke verkeersborden die het claxonneerverbod onder de aandacht proberen te brengen, was ook zo'n gelukstreffer, want in Nederland speelde toen juist de discussie over de zinloosheid van een boete van 350 euro op ongeoorloofd toeteren. Maar, eerlijk is eerlijk, zo gemakkelijk is het niet altijd. Voor de column van deze maand heb ik me door een taai Engels rapport moeten heenworstelen over het maffe idee van Geert Wilders, die terug wil naar de gulden.

Paasdatumproject

Een apart plekje hebben mijn artikelen over de paasdatum. Ik schreef er intussen vier artikelen over, dus je mag het gerust een paasdatumproject noemen. Emotioneel heb ik overigens niets met Pasen. Ik ben niet gelovig en de symbolische waarde zegt me dan ook niets. Maar de wijze waarop je de paasdatum elk jaar weer uitrekent, intrigeert me des te meer; vooral als ik daarbij bedenk dat priesters van de vroeg-christelijke kerk er in de vierde eeuw van onze jaartelling al tabellen voor hebben opgesteld die in principe nog steeds worden gebruikt. Pasen (paaszondag) valt elk jaar op een andere datum in de periode 22 maart tot en met 25 april. Er zijn dus maar liefst 35 mogelijkheden.

Die fluctuerende paasdatum hangt nauw samen met de aan paaszondag voorafgaande volle maan. Het is echter niet de natuurlijke of astronomische volle maan die de paasdatum dicteert maar een kerkelijke, ook wel aangeduid als officiële volle maan of paasvollemaan. Pasen valt dit jaar (2012) op 8 april, Pinksteren 49 dagen later op 27 mei. Dat zijn geen bijzondere data voor deze feestdagen. De achtste april is eerder een gemiddelde datum voor paaszondag. Deze eeuw valt Pasen driemaal op die datum. Indien Pasen vroeg valt, dat wil zeggen in maart, kan het zijn dat we in de ochtend van paaszondag de klok een uur vooruit moeten zetten; dat Eerste Paasdag – met andere woorden – samenvalt met het begin van de zomertijd. Deze eeuw is dat al tweemaal voorgevallen, in 2002 (31 maart) en 2005 (27 maart). En in 2013 staat het ons, andermaal op 31 maart, opnieuw te wachten.

De h van uur

De pagina over mijn taalergernissen heeft enkele wijzigingen ondergaan. Ergerde ik me in vorige versies eigenlijk uitsluitend aan taalfouten die ik tegenkwam in de media, op de ververste pagina staan nu ook twee kritische noten over de taalregels. Want eerlijk gezegd word ik daar niet altijd even vrolijk van. De tussen-n in een woord als pannenkoek is me al sinds de invoering in 1995 een doorn in het oog. Ook de voorgeschreven manier waarop je een Engels leenwoord als updaten moet vervoegen, zint me niet.

En natuurlijk blijf ik me vooral ergeren aan het toenemend gebruik van Engelse woorden en kreten. Op de tv, in reclame-uitingen en zelfs op verkeersborden. Aan dat laatste maakt nota bene de oer-Nederlandse instelling Rijkswaterstaat zich schuldig. Kijk maar eens goed naar de inhaalverboden voor vrachtwagens langs de snelwegen. Onder het normale verkeersbord hangt vaak een tekstbord waarop staat aangegeven wanneer precies inhalen niet mag, bijvoorbeeld: 06-10 h. Met de h dus van het Engelse woord hour (uur). Dienstverlening aan buitenlandse chauffeurs, denkt u misschien. Nou, dat weet ik niet zo zeker, want de rest staat er gewoon in het Nederlands: MA t/m VR. Zou een buitenlandse chauffeur chocola kunnen maken van t/m?